Iedereen een plek op de werkvloer

Zo simpel kan inclusief ondernemen zijn
Ron Blok (64) werkt al sinds 1996 bij Praxis in Woerden. Hij begon als assistent-bedrijfsleider en is sinds een jaar bedrijfsleider. Ron vindt dat iedereen mee kan doen, in de samenleving en op de arbeidsmarkt. Ook als je een afstand tot de arbeidsmarkt hebt. Hij twijfelde dan ook geen moment toen Ferm Werk hem vroeg om iemand met afstand tot de arbeidsmarkt een kans te geven. Wat begon met een werkervaringsplek, groeide uit tot een vast dienstverband voor Kenneth*. Een beslissing die niet alleen Kenneth ten goede komt, maar het hele team.
“Ferm Werk is een vaste klant van ons,” vertelt Ron. “Vorig jaar vroegen ze of we een werkervaringsplek konden bieden aan iemand met een afstand tot de arbeidsmarkt. Daar stond ik direct voor open. Zo kwam Kenneth bij ons terecht. Inmiddels werkt hij hier 20 tot 24 uur per week en is hij een gewaardeerde collega.”
Een kans voor Kenneth
De samenwerking vraagt soms wat aanpassingen. “Weekenden en feestdagen zijn te druk voor hem, dat geeft te veel prikkels. Daar houden we rekening mee. Kenneth is heel gemotiveerd — dit is zijn eerste betaalde baan. Je merkt aan alles hoe belangrijk dat voor hem is. Zijn baan geeft structuur, eigenwaarde, plezier. En dat heeft ook effect op ons: het maakt ons bewust van hoe waardevol werk is en hoe goed wij het hebben. Het verrijkt niet alleen zijn leven, maar ook dat van ons.”
Rust, begeleiding en vertrouwen
Ron herinnert zich het begin goed. “We hebben eerst met z’n allen een kennismakingsgesprek gevoerd: Kenneth, de accountmanager en de jobcoach van Ferm Werk en ik. Daarna heb ik gezegd: kom gewoon een middagje meelopen om te zien wat we doen en wat je ervan vindt. Dat deed hij en hij vond het leuk. Hij heeft veel affiniteit met hout, dus dat was een goede match.”
Om hem goed op weg te helpen, koppelde Ron hem aan rustige collega’s. “Hij heeft iemand nodig bij wie hij zich veilig voelt. Iemand bij wie hij terechtkan als het even te veel wordt. Paul en Mariette uit ons team begeleiden hem. Zij hebben hem geleerd om met de zaagmachine te werken en houden in de gaten dat het niet te druk voor hem wordt. Want als we hem te veel tegelijk vragen, raakt hij gestrest. Dat hebben we in het begin wel eens meegemaakt. Daar leer je van.”
En elke zes weken is er een evaluatie met de jobcoach en Ferm Werk. “Zo houden we korte lijnen. Dat werkt prettig.”
Mariette en Paul zijn de begeleiders, maar Ron is Kenneths aanspreekpunt. “Ik ben zijn vertrouwenspersoon. We hebben een band opgebouwd. Soms bespreek ik ook persoonlijke dingen met hem — voorzichtig, stap voor stap. Bijvoorbeeld over het gebruik van deodorant of de omgang met collega’s. Dat hoort er allemaal bij.”
Het team doet mee
Voordat Kenneth begon, heeft Ron zijn team goed geïnformeerd. “Ik heb uitgelegd dat we iemand zouden krijgen met een afstand tot de arbeidsmarkt, en dat dat vraagt om een andere benadering. Dat je verwachtingen moet aanpassen. Iedereen stond er wel voor open. Als er al terughoudendheid of twijfel was, kon ik dat wegnemen. We werken hier al jaren samen, ze kennen mij en weten dat ik er niet zomaar aan begin. Als ik zeg: dit gaat goed komen, dan vertrouwen ze daar op.”
Het team telt 25 mensen. “We hebben hier twee collega’s met autisme. Dat gaat ook prima. Je moet gewoon weten wat iemand nodig heeft en daar rekening mee houden. Iedereen heeft een gebruiksaanwijzing, toch? We helpen elkaar, dat is hier normaal.”
Soms moeten collega’s wat harder lopen, geeft hij eerlijk toe. “Kenneth werkt wat langzamer. Maar ze zien hoe blij hij is met zijn baan, hoe trots hij is. Dan vinden ze dat het waard. Het brengt veel goeds. We zijn hier niet aan begonnen uit nood door personeelskrapte, maar uit menselijk oogpunt. En het werkt. Kenneth begon op een werkervaringsplek en heeft nu een contract voor 24 uur.”
Leren van elkaar
Kenneth is soms lastig te verstaan. “Maar hij is wie hij is. En we waarderen hem om wie hij is,” zegt Ron. “Hij is nu meer onder de mensen, leert van zijn collega’s — en wij leren van hem. We leren relativeren. Dat iedereen mag meedoen, ook als je iets mankeert. Dat doet wat met een team.”
Waarom het werkt
Volgens Ron draait een succesvolle plaatsing om drie dingen:
- Begin met een klein takenpakket. Breid het later pas uit.
- Informeer je team goed, wees open en eerlijk. Zorg dat ze bij jou terechtkunnen.
- Zorg voor goede begeleiding: via Ferm Werk én binnen je eigen team.
Een maatschappelijke taak
Ron vindt dat ondernemers een verantwoordelijkheid hebben. “Ik vind dat je als ondernemer ook open moet staan voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Toen ik jong was, werden mensen die anders waren, weggezet als vervelend, druk of dom. Hun anders-zijn werd niet herkend of erkend. Nu gelukkig wel. Nu weten we dat met aanpassingen iedereen een bijdrage kan leveren. En daar moeten wij als maatschappij en als ondernemer wat mee doen. Wij hebben nu twee collega’s met afstand tot de arbeidsmarkt werken, maar dat mogen er best meer worden.”
Ook binnen Praxis krijgt sociaal ondernemen steeds meer aandacht. “Vanuit de HR-afdeling van Maxeda, de overkoepelende organisatie van de 140 franchise Praxis-winkels, werden wij benaderd. Ze wilden ons als voorbeeld gebruiken voor andere vestigingen. Dat vond ik mooi. Ons filiaal in Woerden is onderdeel van een franchisegroep van elf Praxis-winkels. Tijdens managementdagen van onze franchisegroep breng ik het onderwerp ook regelmatig onder de aandacht. Ondertussen zijn er steeds meer Praxis-filialen die ruimte maken voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.”
Gewoon doen
Aan andere ondernemers heeft Ron een helder advies: “Gewoon proberen. Begin met een werkervaringsplek. Je hebt dan geen loonkosten en je loopt geen risico. Je kan zelf ervaren wat het oplevert. En wie weet kun je iemand daarna een echte baan aanbieden.”
“Ja, winst maken hoort bij ondernemen,” zegt Ron, “maar het menselijke aspect is minstens zo belangrijk. Het geeft voldoening om iemand een doel te geven, iemand te zien opbloeien. Het brengt dankbaarheid, plezier en trots in je bedrijf. Dat is onbetaalbaar.”
De naam Kenneth is gefingeerd in verband met privacy. Echte naam bekend bij de redactie.
Dit praktijkverhaal is mede mogelijk gemaakt door Instituut Gak.

